İnsan başına gelmeyince anlamaz, bilmez kimin neler yaşadığını. Bazen ayıplar, bazen takdir eder. Yaşanmışlıkların tortuları çöker ve tortular zamanla ağırlaşır. Beden taşıyamaz, ayaklar yavaşlar, o noktada dışarıdan izleyenler gelir üzerine, anlamaya çalışmadan yargılama başlar.İnsan doğasında vardır yanlış olmasa bile bu durumda kendini savunmaya geçer. Kendini savunurken yaşadıklarının, kararlarının, yaptıklarının yanlış olduğunu düşünür. İkilemlerle yaşamak zorunda kalır. (…)Aslında vitrind ...