“Değerli Okurlarım:
Rahmet-i Rahman’a uğurladığımız eşim Dr. Hayreddin Bulut hatırasına kitap yazacağımı ne hayal eder ne de isterdim. Takdir
böyleymiş, keşke hatıralarımızı berhayat iken yazabilsek, paylaşabilsek. Şu geçen zaman içinde gözyaşlarım gözlerime perde oldu, etrafı hep buğulu gördüm. Günlerimi acı ilaç gibi buruk buruk yuttum. Elimi uzattım kimseyi bulamadım, buz dağından fışkıran volkan misaliydi içim. “Ne çare, takdir-i İlahi,” dedim teslim oldum. Her rahmete layık ...