Kalemi ilk elime alıp da yazmaya başladığımda, böyle olacağını hiç düşünmemiştim. İlk oturduğumda
aklımda tek bir şey vardı: Hikâyelerimi yazmak. Kırk yaşıma kadar içinden geçtiğim felekleri anlatmak.
Anlattıkça da ben hem gülüp eh bazen de ağlayacaktık. Bir yandan da Vay be, neler yaşamış, ama tek
parça da çıkmış. diyecektiniz. Niyetim buydu işte evet, geçtiğim kara tünelleri anlatmak. Pek severim
çünkü seni öldürmemiş kara tünel hikâyelerini.
Bu arada 80lerin Türkiyesi ...