Yaşamak! İçine fırlatıldığımız, yolları yitik metruk han! Daha ilk başta yara bere içinde kaldığımız, duvarlarına küsülü kalbimize söz düşürmekten çekindiğimiz...
İnsan: Kaybolmuşa postalanmış mektup!
Metruk handan dışarı attığımız her adımda kendimizi ararız aslında! Çünkü her birimiz birer ötekiyiz!
Yası avucuna konarak dünya denene beldeye gönderileniz. Ne acıdır yaralarımızı onarmak için büyümelerimiz! Büyüdükçe küçülmelerimiz.
"Güvercinler Uçarken ...