Varoluş başlı başına değişim ve dönüşümdü…
Fısıltılı gibi sessiz uğultular eşliğinde akan bir ömür…
Fırtınalı hayatlar eşliğinde, sessiz var olmuştuk.
Küçük bir fidanken; büyümüş, meyve vermiş,
Varoluşumuzu konumlandırmış…
Çekimser hayatlar yaşarken, bulmuştuk içimizdeki büyümek bilmeyen çocuğu.
Ya çocuk olmak, sanıldığı gibi büyüyor muydu rakamlar gibi ruh da…
Neydi farklı kılan bir önceki seneyi diğerinden,
Deneyimler mi? Duygular mı? Benliğimiz ...