On beşimde tanıştığım ölüm, daha sonraları tanık olduğum ölümlerde yüreğimi taşlaştırdı. Benim için cenaze törenleri aslında ölene ve yakınlarına üzülen değil, kendisi ve yakınlarının başına gelebilecek ölümden korkarak üzüntü ve gözyaşları döken, kendi kayıplarının hayali üzerinden seni teselli eder gibi görünen ikiyüzlülüklerinin farkında olmayan insan kalabalığına dönüştü.
Hiçbir cenaze töreninde ağlamadım, ağlayamadım. Cenaze sahiplerine bıraktım gözyaşı dökme hakkını. Onlara ay ...