Gengeşiyek kevn e. Li aliyekî gundîtî û bajarîtî û li aliyê dinê nerîna li jiyanê ya bi xemgînî yan bi dilxweşî... Bajarîtî xerîbî, xerîbîtî, ya mirov e, êrîş û hilweşandina sermayedariyê ya li ser mejiyê mirov e. Bi serê xwe qirkirina mirovahiyê ye. Gundîtî jî hovîtî ye, lê bêhtir nêzîkî Xwezayê ye, Xwezayî ye. Xweza jî nêzîkî mirov... Xemgînî jî ne çare ye û dilîniya mirov xwedî nake. Ya rast; yek tenê bi serê xwe ne bes e. Jiyan ne rengeke, yan reş an spî. Xweşî di mêzênê, di pîvanê de ye. Mê ...