Süheyla burada durdu; beyaz zemin üzerinde güvercin oya mendilini çıkarıp hafifçe gözlerini sildi. Arkasından konuşmaya devam etti:
"Kadın şairi de, ‘Bu cadı için cehennem ateşi gerek.' diyerek, hamamın külhanına atıp yakarlar."
Süheyla bunu söylerken, eliyle hafifçe bulundukları hamamın cehennemliğini işaret etmesi Müjgân'ın dikkatinden kaçmadı.
niçin yakılırdı kalpten damıtılan şiir yongaları?
korkmak niçindi dizelerin çığlığından?
oysa aynası değil miydi şii ...