Slavoj Zizek, yaşayan bir şair hakkında herhangi bir yargıda bulunurken onun ölü şairlerin içine atılması gerektiği üzerinde durur. Bu durum sadece yaşayan bir şair için geçerli değil aynı zamanda diğer ölü şairler için de geçerlidir çünkü herhangi bir şairin, edebiyat tarihindeki yerini belirleyen diğer şairlere göre aldığı konumudur. Bu nedenle her ölü şairin poetikası ve eserlerinin ortaya çıkarılması saf geçmiş algısını alt üst eder.Çünkü evvelki mevcut sanatsal/edebî düzen tamdır bu sanat ...