Kuru çam yapraklarını çizdiğim sayfayı, defterden
yırttım, elime aldım. Birden bir rüzgâr esmeye başladı.
Sayfanın bir uçunda ben, diğer ucunda kelebek havalanmaya
başladık. Çam ağaçları aşağıdan gördüğüm
gibi değildi. Yassı tepeleri bir ova gibi uçsuz bucaksız
uzanıyordu. Rüzgâr bizi bıraktı ve esip gitti.
Bakıyorum, bakıyorum her yer yemyeşil. İğne yapraklar
ayağıma batacak sandım. Batmadı. Koştum yeşil
yaprakların üzerinde. Kelebek bir yerde durmuş beni ...