Şiire meraklı olan insanların melankolik olmaması bence bir mucizedir. Çünkü şiir, çoğu zaman kalbin derinliklerinde yankılanan duyguların bir yansımasıdır ve bu yansıma genellikle hüzünle yoğrulur. İçinde kaybolduğumuz o derin duygusal evrende, mutluluk temalı, kavuşma sevinciyle dolu bir şiir bulmak, neredeyse imkânsız hale gelmiştir. Belki de bu yüzden, şairler hüzünlü anlarını kelimelere dökerken, okurlar onlardan bir parça alır ve o melankolik dünyanın içine çekilirler.
Hâsılı, biz bir ...