Arafat meydanında milyarlarca ruh Allah’ın (c.c.) huzurunda dizildi ve Evet! dediler. Sen bizim rabbimizsin! Biz de senin kulunuz!
Sözler verildi. Kulluk adına. İlk Ahit yapıldı.
Sonra bambaşka bir alemde beklemeye başladı ruhlar. Ne kadar beklediklerini dahi bilmiyorlardı ki kendilerini yalnızlıklar içinde karanlık bir suyun içinde buldular. Zaman geçti, aydınlığa kavuştular. Diğer ruhların beden giymiş halleriyle tanıştılar kendileri gibi. Küçüktüler, büyüdüler. Genç olanlar yaşlandı ...