Bu son satırları yazarken sanki az evvel kapıda Filiz'le sarıldık, ağlaşıp vedalaştık. Aylardır kendi içimde öyle çok dertleştim ki Filiz'le bazen dedim ki: Kızım bu kadar da empati yapma be! O da bana dönüp: Söyleyene bak. dedi adeta. Hayatta üzülüp dert ettiğimiz her şey için bir yıl sonra da üzülecek miyiz acaba? Ya üç yıl sonra? Peki, beş yıl? Yarın burada olacak mıyız? Bugün küs olduklarımızla yarın görüşebilecek miyiz örneğin? Görüşürüz deyip vedalaştıklarımızla bir daha görüşebileceğimizi ...