"Hüseyin Korkmaz'ın şiirinin şehir, kentleşme ve insan ilişkisine; bu ilişkinin yaslandığı dünyevileşme yönelimine insani bir karşı duruşu ifade ettiği söylenebilir. O, şiirinde gittikçe bireyselleşen, gittikçe yalnızlaşan insanın çığlığını duyurmaya çalışıyor. İnsan, insan ilişkilerinde başat değerin ekonomi olduğu bir sürece tanıklık ediyor. İnsani olanla ekonomik olan arasında sıkışan insanın bunalımını anlatıyor. Bu kısır döngüden kurtulmak için sevgiliye sığınıyor. Sevgili, bu dünyanın bütü ...