Ben Pamuk Prenses... Soylu, geleceği çok parlak bir attım. Koşmaz, uçardım adeta. Masallardaki kanatlı atlardandım.
Bir gün, bir adada buldum kendimi. Artık bir faytoncunun kırbacı altında ezilen bir Düldül olmuştum. Bir zamanlar yediği önünde yemediği arkasında ben... Koşarken bulutlara basan ben... Artık ikinci hayatımı yaşayacaktım.
İlk iş, adanın bütün atları birlik olmalı ve atlarına kötü davranan arabacılara derslerini vermeliydik. Ama nasıl?
Düldül ? Bir A ...