"Baltalar elimizde, uzun ip belimizde, biz gideriz ormana hey ormana..." şarkısıyla orman sevgisinin öğretildiği bir neslin çocuklarıydık. Hep bize verilmek istenilen ile uygulanan arasındaki tezatlıkları yaşadık. Kişisel döNüşümü, kişisel döVüşüm olarak algıladık. Gelişmek için illaki düşmek gerektiğini düşündük. Ya da öyle düşünmemiz istendi...
Ben bu yolculuğa öğretilen doğru düşünceleri dışarıda bırakarak adım attım. Bana eşlik eden kalın bir ip var. Takip ederek yolumu bulmaya çalışıyo ...