Ve İnsan
Sırlı aynalarda seyrettim özümü
Zamanın değirmenine şaşıp kaldım
Gördüm ki ruhum boydan boya ağarmış
İklim ne çok değişirmiş mekândan mekâna
Meğerse yükseklere kar yağarmış
Hikmetinden sual olunmaz ey Yüce Tanrı
Demir dövüldükçe çelikleşirken
Bir ömre kaç ısdrap sığarmış?
Hilkati ne garip insanın!
Ruhu arşa çıksa da
Ayakları bir yerde balçığa batarmış
Bildim!
Mesele, mezellete saplanıp kalmamak!
Esfeleisaf ...