Dinya germ dibû,lê hê çemê zê hêza xwe ji berfa li ser çiyayên wî bajarî.pêlên ava zê hê têra xwe deng derdixist û hûr bûn.Her dema di ber çemê zê de derbas dibûn,çavên min li ser wî divan û diketim nava fikarên kûr. Nihêniyeke newala zê û çemê wê hebû ku mirov digirt û dibir.Heya ji çem û newale zê dûr nedîket ew bernedidan. Min dereng zanîbû lê navê xwe ji zayînê bû. Ji ber hindê herêmeke bi nihenî bû.
Ez û Yûsif, weke her du çelên Berçelan bûn. Em dereng ji bin berfê derketibûn lê kulîlk ...