Oysa herkes cehennemin alev alev yanan bir yer olduğunu söylerdi. Şimdi herkesin yanıldığını biliyordu! İnsanın içindeki cehennem daha tehlikeliydi. Karanlıktı. Karanlık ise sessizlik ve karamsar bir yalnızlıktı. Bağrında yanan cehennem asla sönmeyecek, vicdanının sesi hiçbir zaman kesilmeyecek bir buz dağıydı.
***
“Gitme demeye dilim varmıyor, gurur işte, istenmediği yerde gönül durmuyor. Oysa daha konuşacaklarımız vardı, yarım kalan çaylarımıza katık ettiğimiz gülüşlerimi ...