Coğrafya kaderdir de insanoğlunun kumaşı doğru biçilmeye görsün ne coğrafya dinler ne de medeniyet… Ömür Müzeyyen Yılmaz bu sarsıcı romanında kadınların acıdan doğurdukları direnci anlatıyor. Çocukların korunmadığı dünyaların kıyılarında anneler kendi gerçekliklerini kuruyorlar. Bazen bir mezarlıktan oyun odası yapıyor bazen de karanlık dipsiz kuyulardan çıkardıkları çocuklarıyla yollara düşüyorlar. “Birkaç adım anca atmışlardı ki gölden şıp diye bir ses yükseldi. Sonra bir kez daha. Bir kez dah ...