Çocukluk ve ilkgençliğimde; içimdeki dürtücü`yanlış` var mıydı ve beni bir yerlere sürüklediler mi bilemem.Yaşlandıkça; hallerimi, durumlarımı, hayat duruşlarımı, içimdeki o `yanlış` yönetti çoğu zaman: Farkındayım.Işıksız, rüzgarlı ve çalkantılı zamanlarımda, omuzlarımdaki o iki melek olmasaydı...` Yersiz yurtsuz bir oğlan çocuğu ; sabah esintisinin mavimsi yeşilimtırak rengine daldı, sokağa açılan kapıdan çıkarak çıplak ayaklarıyla...Sabah esintisi ve ben , birlikte kucak kucağa , birbirimizi ...