Şunu hiç unutmadım, bir bölünme olmadan hiçbir şey çoğalmıyor. Yazılmış bir şiiri ne pahasına olursa olsun, evimin içinde hiç saklamadım. Hayalini kurduğum hiçbir şey evin içinde değildi. Duvarını kendi ellerimle süslediğim bir şehrin kitaplığında bıraktım ilk yazımı ve sürekli tekrarlayıp durdum, taksitle alabileceğim bir sevgili var mı diye... Olmayacak hayaller gibi geldi bütün bunlar ve kitaplığımda kışın daha az bulunur korkusu yaşadığım için, masamı okşuyorum, çoğalsın, güzel görünsün diye ...