Hayat, her sabah aynı kahvaltı tabağıyla başlar;
aynı kedinin usulca yanaşmasıyla, aynı kokuların ve aynı suskunlukların içinde tekrar eden gri bir
rutinden ibarettir bir adam...
Gözlerini güneşten kaçırırken içindeki karanlığa göz kırpan kimsesizliğin çığlığını postanede, parkta,
şiir meydanında, düşte yankılayan bir çocuk...
Konfradi, “Böyle Havalarda Moledro”da sadece yarattığı karakteri değil bizi de anlatıyor.
Bizi; unuttuğumuz çocukluğumuzla, sahte vedalarımız ...