Aydan hastanede aynı bekleme salonunda ve aynı bankta başını Yaşar'ın omzuna koymuş, gözleri kapalı halde, çevreyle hiçbir bağı yok gibi dalıp gitmişti. Neydi bu başına gelenler, yoksa uzun bir rüyada mıydı, kâbus mu görüyordu? Evet evet öyle olmalıydı; bu bir kâbustu, yoksa kendisinin başına böyle bir şey niye gelsin ki, o hiç kimseye kötülük yapmamıştı ki, tam aksine çok yardımsever, çok duygusal bir kişiydi. Ondan dolayı bu olanlara bir anlam veremiyordu.
"Neden ben?" diye sürekli ...