"İnsan büyüdükçe, söylenmeyen dile dökülmemiş saf bilginin kendine de geçmesini istiyor. Büyümenin bambaşka bir dile dönüşmek olduğunu, o dille az ve değerli olacağını sanıyor. Ya da ben bir damlanın içine geçmiş konuşuyorum. Burada her şey yine her şey gibi görünüyor. Kimse gelemiyor. Damlanın içi değişmiyor. Ağırlığın sesini dinle. Bekir! Bekir!"
Serkan Gezmen, Bir Kalem Kuş Olmuş'ta bilincin ötesini, boşluğu, gölgeyi, rüyayı, geceyi aralayan öyküler yazıyor. Öyküleri sanki "Tülleri ...