“Afşin’in en güzel mevsimine yetiştik kızlar.” dedi babaları. Temiz havayı içlerine çeke çeke valizlerini alıp, bundan sonra yaşayacakları babadan kalma tamamı taştan yapılma eve doğru yürümeye başladılar. Devlet Üretme Çiftliği’nin biraz arka tarafında, Afşin Bey İlkokulu’nun yanındaydı baba evi. Okuduğu zamanlardaki gibi duruyordu, okulu. Hiç değişmemişti. Boyası bile aynıydı; tek katlı, sarı boyalı, yer yer boyası silinmiş, duvarların bazı yerlerinde çamurlu ayak izleri, aynı ayrıldığı dönemd ...