“Hayat elbisesi üzerimizdeyken hangi an çıkarılacağı belli olmayan bu elbisenin büyüsüne kapılıp, rolümüzü olduğundan fazla abartma eğilimi kaplar benliğimizi. Acısı, derdi, yükü, ikilemleri, üçlemleri çoktur hayatın. Üstelik bir yandan eksilse bile eklenir durur yenileri. Acı, her zaman tutan bir edebiyattır bizde, ne de olsa zihnin bencil dehlizlerini genişlete genişlete anlamlı ya da anlamsız acılar biriktirmeye bayılan bir sistemin içinde büyüdük. Dünde kalmış acılara bakarsak içindeyken nas ...