Hepimizin sadece kendisine saklaıdğı hayalleri vardır, en derinlerde bir yerlerde, için için süslediği, büyüttüğü.. Hangimiz Tanrı’nın ‘’Mona Lisa’sı’’ olmak istemeyiz ki, dünyanın tüm pespayeliğine, olanca hiddetiyle hayatın üzerimize gelişine aldırış etmeden, bilerek, görerek, eksikliklerimizi? Kendimizden gayrı en içten, en mahcup, en gariban Duygularla suçladığımızdır aslında en sevdiğimiz, sığındığımız.. Yüreğimize gömdüğümüz; kendimize dahi fısıldamaktan ürktüğümüz ama asla vazgeçmediğimiz ...