Her çınar ağacı gördüğümde duygulanırım nedense. Kökleri sağlam olduğu için en şiddetli rüzgarlara dayanmasını bildiğinden mi, gölgesi altına aldıklarına huzur verdiğinden mi bilmiyorum. Belki de o muazzam medeniyetimizi çağrıştırdığından...
Hele bir çınar yaprağı düşünce önüme, farklı alemlere geçer gibi olurum, hele bir de sararmışsa hele bir de o anda yağmur yağıyorsa geçerim kendimden, titrer tüm vücudum...
Sorarım kendime: Bu gidiş nereye?
Sorarım kendime: Bir çınar yaprağı ...