İnsan en değerli cevherdir. Cevher işlendiğinde; muhteşem pırlanta, alet, edevat ve medeniyeti inşa
eder. İnsan işlendiğinde; bilge, mucit, münevver, müşerref ve muhterem bir şahsiyet teşekkül eder. O
zaman hayat yaşanmaya değer bir anlam kazanır.
Hayat en önemli armağandır. Böyle bir armağana sahip insanın hayatta dikili bir ağacı, söylenecek bir
sözü olmalı. Bu söz, gök kubbede baki kalan hoş bir seda olmalı. Aksi taktirde “boşa gitti bunca
emekler / bana insan de ...