Sen, kirpikleriyle vuran cellat bakışlı gözlerinin kütüğüne serdin boynumu, Bense şahadet bile getirmeye kıyamadım niyetine zeval gelir de incinirsin diye. Sen, harp meydanında kaçan alçak nefer, Bense ihanetine sabır ihsan eden rütbesiz komutan. Hep mağfiret sundum gönlümün koyaklarından, Pınarlar getirdim dağlarımın insan yüzü görmemiş saf arklkarından. Her sözüme yanıtın 'uzatma!' idi kadim alfabende. Uzatmasaymışım keşke... Oysa sen niyet etsen yeterdi, Ben iman etmeyen cemaatine müezzin olu ...