Bediüzzaman’a göre Kur’ân, kâinat ile birlikte ve birbirlerinden ayrılmayarak okunmalıdır. Bu şumûli bakış açısı onun tefsir hakkındaki yaklaşımına da ışık tutmaktadır. Kur’ân hakkında ortaya koyduğu tanım içinde özellikle ‘şu kitab-ı kebir-i kâinatın bir tercüme-i ezeliyesi’ şeklindeki yaklaşımı muhatabına çok zengin bir ufuk kazandırır. Zira anahtar sözcük mesabesindeki bu yaklaşım Kur’ân’ı kâinat kitabından ayrı tutmaksızın birlikte okumayı gerekli kılmaktadır. Dolayısıyla dikkatli bir nazarl ...