Umutlarımız vardı ve de hayallerimiz. Önce kitap yazmayı düşündük ama vazgeçtik. Yaşamayı seçtik. Yaşayabilirsek gerçeğe dönüşmüş hayallerimiz olur ve onları daha sonra yazarız diye düşündük. Elimizde çok fazla bir şey yoktu. Eski bir bina, yeteri kadar öğrenci, sıra dışı bir müdür ve hayallerimiz. Yola çıktığımızda çevremizde bize yardım edecek insanlar olacağını sanıyorduk. Yanılmışız. Kendimizden ve ara ara yardım eden üç beş arkadaştan başka kimse omuz vermedi çabalarımıza. Bir devlet okulun ...