“Dediğiniz gibi belki acelesi yok ama neme lazım,
sonra unuturum munuturum, şimdiden söyleyeyim;
Gözümü yumduğum gün, kavanoz dipli dünyaya,
başucumdaki taşa bir zahmet şunları yazıverin:
Böyle olsun istemezdim
Daha çok koşardım ya, atım çatladı
Özür dilerim!”