Aynı topraklarda doğup, aynı havayı soluyup, aynı çeşmeden su içerek, ayn ısokaklarda çember çevirip, yağmur sularının çekildiği aynı dereciklerde çivi ve nalça toplayıp, kâh kum dolu aynı karpuz kabuğunu bağladığımız iple çekip, kâh günebakan sapından araba yapıp oynaşarak çocukluğumuzu yaşadığımız ve aynı dağın odununu, çırpısını getirip, aynı tarlanın orağını biçip, harmanını yapmış, aynı düğünde aynı çoşkuyla ”harmandalı” oynayıp gençliğimizi yaşadığımız; o sıcacık kalpleri, sevecenlikleri, ...