İnsan, nadir mutluluk anları dışında mutsuzdur. Sorunludur ve acı çeker. Çünkü o, zihnindeki sorun üreten sahte bir merkezin denetimindedir. Çok küçük yaşlarda toplum tarafından zihninde oluşturulan bu merkez, insan yaşamındaki her türlü kötülüğün de kaynağıdır.
Halk arasında 'nefis' de denilen bu merkez, düşüncenin ürünüdür. Koşullanmamız böyledir. Ayrı bir 'ben'imiz olduğu bize öğretilir. Mutsuz olan odur. Çaresiz olan odur. Yalnız olan odur. Ve nihayet boş olan odur. Biz kendimizi ...