İnsan; yaşadığı sürece mutlu son ya da mutsuz sonları yazmak ister daima. İnsanların birbirlerini sevebilmelerinde mesafenin önemli olmadığı; bir kalbe uzaktan da dokunabileceğini öğrendiğim bir süreçten geçiyordum. Bir el sımsıkı beni tutuyor ve bırakmıyordu. Tam o sorularıma cevabı bulduğum bir dönemde düştü kalbime AŞKIN VUSLATI: SEVDA.
Bir Anka kuşu misali küllerinden yeniden doğmalıydım önce; yeryüzünde varlığımı sürdürebilmek için. Bir güneşin yansımasıyla kendime ulaşabilmeliydim. Se ...