Muhammed Rabbine âşıktı.
Dediler ki; Sana servet verelim, Mekke'nin en güzel kızını da üstüne. Daha mı, gel bir de seni reis yapalım şehrimize. Ama aşkının gül tohumlarını bırak. Bize yaşadığımız dikenlerin güzelliğini yaşat. Biz dikenleri sevdik, gülün kokusuyla yaşayamayız. Hele onun narinliğini kaldıracak kadar yufka değildir yüreğimiz.
Hafif bir tebessüm belirdi âşık Muhammed'in dudaklarında. ?Değil dünya servetlerini, bir elime güneş, diğerine ay verilse ve kâinat bana ta ...