Sûfîlere göre dünya hayatında insanın en temel gayesi Allah'a vuslat çabasıdır. Bu hedefe ulaşabilmeyi düstur edinen sûfinin varlığı Allah'ın zâtında fenâ bulur. İnsanın benliği, istek ve arzuları, Allah'ın emir ve yasakları karşısında tamamen erir, yok olur. Öyle bir hâl gelir ki, Mevlana’nın “Balığa denizden başkası azaptır.” dediği gibi Allah'tan gayrı geçirilen her ân sûfiye eziyet olur. Âşık kimsenin ma'şûkun ses ve suretinden başkasını duymak ve görmek istemediği gibi sûfî de tüm âzâ ve hü ...