Koynumda özenle sakladığım içimdeki kadın bir gün bana baş kaldırdığında, eline bir kalem vererek onu sonsuza kadar susturduğumu düşünmüştüm. Yanılmışım.
Çünkü o hiç pes etmedi. Gece gündüz hiç dur-madan sineme dizeler karalayarak, "şiirim sa-na" diye isyanını haykırdı. Kendimi bildim bileli süregelen bu içsel kavganın sonunda pes ettiğimi itiraf ediyorum. Bütün sesli ve sessiz harfler ve cümlelerin içinde yer değiştiren canı sıkkın tüm kelimeler hep ondan yanaydı. Ben yenildim.
Yeni ...