Yaşamda ilk karşılaştığımız yüz ona aitti. En sevdiğimiz koku, en sevdiğimiz ses ve en ihtiyaç duyduğumuz insan... Ne yarlar, ne yıllar ne hayaller yitip gitti zamandan...
Ama o ses, koku, iyilikle uzanan el hep bizimleydi. En zor anlarımızda anladık ki, ana gibi yar olmuyor. Tüm yarlar, tüm dostlar bize yüz çevirse de, onun yüreği bize daima açık duruyor.
"Onun Adı İyilik" işte bu en vefalı yarlarımızı, annelerimizi anlatıyor.
"Onun Adı İyilik", yazarın " ...