Bir çocuk; hakettiği ilgi ve sevgiden yoksun büyümüşse, henüz toprağı havalandırılmamış buğday tanesi acizliğindeyken, başak veremeyen tohum gibi ruhu hep askıda kalır.
Küçücük yüreğinin susuzluğunu da ihtiyacı olduğunda, onu sevmesi gereken kökleri özden değil, yarım yamalak yağmurlarla vermişse, olur olmadık zamanlarda; öfke biriktirir sadece benliğinde. Hep bir bahane bulur sevgisiz toprağının haklılığına gerçi. Zamana karşı çok acılar biriktirir ceplerinde, de canına can katacak ?öz"e ...