Kelimelerin kirlendiği ve bozulduğu, hayallerin çalındığı bir dünyaya yazıyor, Hüseyin Özbay. Hem de yitenlerin yerine çoktan, "alkışlar"ın ve "boşverler"in tercih edildiğini bile bile yapıyor, bunu. Zihinleri dil/düşünce, elleri yazmak kokusuyla örselenenlerin çoğunlukta olduğu bir iklimde, o yılmadan yazının yalnızlığını paylaşıyor. Kimi zaman, bu ülkenin gören gözleri Cemil Meriç'in cümlelerinin düşünce katmanlarına, kimi zaman da Ahmet Haşim'in "melali anlayan" mısralarına sokuluyor yazar. ...