Ahmet bey bir öğretmendir. Sınıfa girdiğinde her seferinde bütün öğrencileri onun ilginç bir kişi olduğunu hatırlayıp, sevinç ve merakla onu gözlemeye başlarlar. Onu ilginç kılan; ne masmavi gözleri ne sürekli kıpırdayıp duran bedeni ne de gözlerinin tavan ve duvarlar arasında kalan her şeyi kısa zaman parçaları içinde dönüp dolaşarak hiçbir şeyi kaçırmadan algılaması değildir. Bütün bunların yanında o, bir sevgi ve neşe kaynağıdır... Sevgi ve neşe, onun hiç çıkarmadığı günlük elbisesi; keder ve ...