Zaman tamam nasip tamam hal tamam ses kesildi sustu çığlık çığlığa bağıran vahşi çekti göğsümü yırtan tırnaklarını üzerimden bitti artık kuytularda kalan ruhumun çırpınışları dağıldı zifiri melanet bulutları gökyüzümden ahh ömrümün en berbat en ziyan gecesi Dindi artık yankılanmıyor kulaklarımda Kahpenin karanlıkları yırtan inlemesi Mecbur çekeceksiniz o pis ellerinizi yakamdan masum bir fare görünce kusmuklara boğula Bir fare kadar bile değeri bulunmayan "insanlar" Bahtiyarım görmeyeceğim artık ...