Kış soğukları kendini göstermeye başlamış, aralık ayının ilk günleriydi. İşe yeni başladığım
kafeteryada geceleri çalışıyor, payıma düşen mutluluğu ancak gündüzleri tadabiliyordum. Çalışmaya
başlayalı kısa süre geçmesine rağmen gecem gündüzüm endişeyle geçiyordu; ha bugün, ha yarın
işten atılırım diye!..
...
"Hayırdır niye üzgünsün, niye konuşmuyorsun?"
"Yok üzgün değilim."
"Baba!.. Sen üzgünsün, bir şeyin var, yüzünden belli, ben anlarım."
"Neyim olabilir ...