Adını duyunca; dolaşmıyor göğsüm, gök kubbeleri...
Yüzün, yüzümde yankılanınca gelmiyor artık gözlerime bahşedilmiş bir cennetin ılık
serinliği...
Hayatın anlamını, kaleme aldırmıyor artık gülüşündeki saklı kalan çocuk!
Tüm hatıralarım, senin kapında şekillenen yeni bir yaşama evrilmiyor, nice zamandır...
Akşamın ilk demleri kadar güzel bile değil, yüzün! Ve tatlı bile değil artık sana doğru
koşmak.
Titreyince sesin, yaşam çocuklarım doğmuyor artık içimde bir b ...